Putu Trail del Bisaura: basatia kanpotik, festa barrutik

2026-10-21

Badira korrika egiten diren lasterketak eta bizi diren lasterketak. Putu Trail del Bisaura bigarrenetakoa da.

Izena ez dut nik asmatu. Antolatzaileek beraiek deitzen diote horrela; «quatre beneits servidors de vostès» gisa definitzen dira. Bidaltzen dizkizuten mezu elektronikoak irakurtzearekin bakarrik ikusten duzu norabidea: umorea, pretentsio gutxi eta dena esaten duen leloa, «No fang, no fun!».

Bi urte zeramatzan dortsalik jarri gabe, Gael nire semeak dituen urte berberak. Sartu ahal izan nituen entrenamenduekin iritsi nintzen eta hankek nola erantzungo zuten jakin gabe.

Sant Quirze de Besoratik irten ginen eta aurrean geneuzkan 39 km eta 2.000 m+ inguru lasterketa basatia, igoera oso zutekin, eskaladekin eta soka-tarteekin.

Baina trukean bidexka gozagarriak dituzu, goizean oinetan lainoa eta baso ikaragarriak.

Eta jendea. Giro bikaina eta benetako festa ziren hornidura-postuak.

Lasterketa erritmo nahiko azkarrean hasi zen. Lehenengo bidexka-jaitsieretako batean ibai lehor baten ubidea zeharkatu behar genuen, baina harriak oraindik oso heze. Azkarregi sartu nintzen, irrist egin nuen eta bizkarrean erori nintzen. Makilak eskuetan nituela, ez nuen erreakzionatzeko denborarik izan.

Ikasgaia: makilekin korrika egin nahi baduzu, lur mota guztietan entrenatu behar duzu haiekin. Erdira arte erabiltzen jarraitu nituen, baina ezker aldeko minak azkenean gorde behar izatea ekarri zuen. Lagun batek, Janek, lagundu zidan gehien behar nuenean eta jarraitu ahal izan nuen.

Hankek, aldiz, ondo erantzun zuten, batez ere jaitsieretan, hilabete hauetako indar-lana nabaritu nuelarik. Ez dago formula magikorik, baina gauza hauek markatzen dute aldea. Eta horretaz ari da ENDURAQ ere: irizpidearekin entrenatzeaz, urte askotan mendiaz gozatzen jarraitzeko.

5 ordu eta 41 minututan iritsi nintzen. Baina Bisauraz ez naiz denbora gogoratuko. Basoak, hornidura-postuak eta dortsal bat berriro jartzeko gogoa gogoratuko ditut.

Horregatik entrenatzen dugu.

Eskerrik asko boluntarioei, antolakuntzari eta Jani: zor dizut bat.

No fang, no fun. Datorren urtera arte, Bisaura.